Taniec ognia ma bardzo wiele wydań i rodzajów. Jednym z najpopularniejszych jest Bharata Natyam, którą to można podziwiać wielu zakątkach naszego kraju, ale także i na całym świecie. Warto wyjaśnić, czym jest ów taniec ognia, dlatego też powiedzmy, że jego nazwa opiera się na trzech sylabach, które to występują w słowie Bharata. Wyraz bhawa oznacza, więc przede wszystkim uczucie, raga melodię, ale także jest to pewna forma muzyki. Bardzo często można spotkać się z trzema określeniami tańca ognia, którymi są Habrata – Tania – Sistra. Taki taniec składa się z dwóch części, które to mają inny charakter. To sprawia, że na przykład Netta zbudowana jest na wszelkich rytmach, które to są wyklepywane gołymi stopami. Ruchy te połączone są z ruchami rąk i dłoni, co zwane jest, jako Adaku. Z kolei Nrtya to pewna część narracyjna. Podczas niej za pomocą gestów opowiadane są piękne historie i opowieści. Taniec z ogniem i wszystkie jego odmiany wywodzą się z bardzo odległych czasów, bowiem już Persowie uważali ogień za potęgę uniwersalną a także w pełni rozumną. Niekiedy określali ja nawet, jako istotę niebiańską. Istota ta miała, więc pochodzić od najwyższego boga, znanego, jako Haura Mazda. To właśnie z pomocą tańca z ogniem bogu wyrażano cześć i składano ofiary. Nie tylko Persowie oddawali cześć bogu za pomocą tańca czynili to także grecy, którym to patronowała Hestia. Taniec z ogniem zarezerwowany był przede wszystkim dla głównego boga Zeusa. Taniec z ognieniem związany był jednak przede wszystkim z jednym z rzymskich kultów, Westy, która to była boginią ogniska domowego. Dziś taniec ten nie jest już dla bogów, lecz artyści ci występują na wielu imprezach a nawet w cyrku. Dzięki temu może obejrzeć je bardzo wiele osób, bowiem budzą one zainteresowanie na całym świecie. Taniec z ogniem stanowi dla człowiek fascynację, ciekawi i inspiruje. W wielu przypadkach budzi także lęk.
Bharata Natyam
Kategoria Historia tańca, Techniki tańca, taniec z ogniem data 03/03/2012 12:45 pm autor adminNie tylko atrakcja?
Kategoria taniec z ogniem data 08/23/2010 07:49 am autor adminCyrk
Nie trudno się domyślić, że taniec ognia wywodzi się ze sztuk cyrkowych. Dziś pewnie trudno by sobie było wyobrazić tego rodzaju widowisko w zamkniętym namiocie. Jednak faktem jest, że początki tej sztuki miały miejsce właśnie w cyrku. Zaczynały się od kuglarzy żonglujących płonącymi pałkami i plujących ogniem. Widząc współczesny taniec ognia, aż trudno uwierzyć, że takie małe prymitywne pokazy rozwinęły się w taką piękną i spektakularną sztukę. Opuszczenie cyrkowego namiotu, dobrze tańcowi ognia zrobiło, dzięki temu mógł się on w pełni rozwinąć. Niemniej pełno w nim cyrkowych inspiracji, takich jak na przykład elementy akrobatyki. Zapewne taniec ognia, takim jakim go widzimy współcześnie, to też pewien etap, który niedługo zmieni się w coś jeszcze bardziej innego i nieoczekiwanego. Póki co możemy na przykład cieszyć się tańcem ognia z elementami tańca nowoczesnego. Czego należy się więc spodziewać za rok? Być może nowych inspiracji, a może twórczego rozwinięcia dotychczas powstałych form ekspresji.
Zarobek
Teatry ognia bywają atrakcją na różnych imprezach. Jednak dosyć często można je zobaczyć po prostu na miejskich rynkach wieczorem. Pojawiają się tam w tych samych celach, co większość artystów. Krótko mówiąc po prostu chcą trochę zarobić. W przypadku sztuki wysokiej byłoby to raczej nie do pomyślenia, ale mało znani artyści, którzy usiłują żyć ze swojej profesji raczej nie mają innego wyjścia. Z drugiej jednak strony, czyli z punktu widzenia potencjalnych odbiorców uliczny artysta może być kimś naprawdę wartościowym, a nie tylko chałturnikiem, który wykonuje swoją pracę bez pasji i wyłącznie w celach zarobkowych. Z tancerzami ognia najczęściej tak jest. To, co pokazują, zupełnie przypadkowej publiczności i turystom jest przecież sztuką, która wymagała pracy i ćwiczeń. Dobrze o tym pamiętać, kiedy w czasie wieczornego spaceru natkniemy się na pokaz teatru ognia. Możemy odejść pełni podziwu dla artystów, ale możemy też wdzięcznie wrócić do prozy życia wrzucając drobny datek do kapelusza.
Konkursy i pokazy
Kategoria taniec z ogniem, widowisko data 08/13/2010 07:45 am autor adminKonkursy
Każdy teatr ognia wydaje się być taki sam, ale czy na pewno tak jest? Otóż, nie. Gdyby teatry ognia niczym nie różniły się od siebie, po co ktoś organizowałby dla nich konkursy? Oczywiście każdy teatr czy grupa zajmująca się tańcem ognia jest inna. I to pod względem zarówno, że tak to ujmę choreografii, jak i techniki. Poza tym, o charakterze takiego teatru decyduje też współpraca w grupie, sposób porozumiewania się artystów i ich zgranie. Naprawdę dobrze znający się artyści potrafią stworzyć niepowtarzalne dzieło, porozumiewając się bez słów. W przypadku tańca ognia to szczególnie ważne, bo trzeba mieć maksymalne zaufanie do partnera i być pewnym, że nie zawiedzie. W końcu wahanie może się skończyć porażką spektaklu, a nawet nieszczęściem. Jak widać różnic pomiędzy teatrami ognia może być wiele, jest więc sens organizowania konkursów specjalnie dla nich i nagradzania tych, którzy wykażą się najlepszą techniką, artyzmem i świetnie skoordynowaną współpracą. Dodatkowym walorem takich imprez jest organizowanie ich w naprawdę spektakularnych miejscach.
Pokazy
Taniec ognia można zobaczyć w wielu miejscach. Najczęściej jednak na imprezach, które mają charakter widowisk światła i ognia, prezentowanych nocą. Wówczas teatr ognia może być jednym spośród wielu elementów, takich jak pokazy pirotechniczne czy kaskaderskie. Czasami takie spektakle bywają zwieńczeniem imprez plenerowych, tak jest na przykład w wypadku krakowskich wianków czy parady smoków. Nie są więc same w sobie główną atrakcją, ale częścią całości. Niemniej są bardzo widowiskowe, gównie ze względu na to, że odbywają się nad Wisłą, co przez odbijanie światła w wodzie znakomicie potęguje efekt. Zdarza się, że widowiska teatrów ognia są pokazywane w związku z rekonstrukcjami czy historycznymi rocznicami. Wówczas dodatkową atrakcją jest miejsce. W takich na przykład ruinach zamku w Ogrodzieńcu tego rodzaju spektakl jest naprawdę czymś niepowtarzalnym. Poza tym taniec ognia można zobaczyć wieczorami na rynkach największych polskich miast. Zwykle tego rodzaju pokazy mają charakter dość kameralny.
Noc, a może teatr?
Kategoria taniec z ogniem, widowisko data 08/02/2010 07:41 am autor adminNoc
Taniec z ogniem jest bardzo widowiskową formą sztuki. Oczywiście najlepiej prezentuje się w nocy. Właściwie tylko dzięki ciemnościom można uzyskać tak oszałamiające efekty. Za dnia, cała magia znika i taniec ognia z jakichś zupełnie nieznanych powodów staje się po prostu kwestią techniczną, manualną zabawą, w której najbardziej spektakularne jest to, że ktoś tak bawi się ogniem, a jednak się nie parzy. Natomiast nocą artyści, którzy wprawiają ogień w ruch praktycznie nikną, pozostaje tylko żywe, płonące światło. Wówczas to jest prawdziwe widowisko. Gra światła i ciemności, która wygląda naprawdę imponującą i potrafi zaczarować widzów na długo. Bębny towarzyszące pokazowi dodatkowo potęgują efekt. Artyści robią swoje, ale ostatecznie to widz patrzy w ogień jak zahipnotyzowany i to on jest w transie. Najczęściej wraca do rzeczywistości dopiero, gdy światła znikną na dobre i ucichną bębny. To fascynujący efekt, ale dopiero wtedy, gdy jest zupełnie ciemno. A mówią, że świata nie da się zaczarować.
Teatr
Najczęściej grupy, które zajmują się pokazami tańca z ogniem są zwane teatrami ognia, a właściwe same umieszczają tę frazę w swojej nazwie. Zwykle nie ma to wiele wspólnego z klasycznym teatrem. Nie ma konkretnej historii, którą tancerze przekazują. Właściwie dla każdego odbiorcy spektakl teatru ognia może być czymś innym. Jeśli uznać taki teatr za sztukę, to jest ma on wymiar prawdziwie awangardowy. Pozostaje całkowita dowolność interpretacji. Można zobaczyć w takim widowisku dowolną opowieść, ale można też po prostu uwolnić umysł i delektować się obrazem, zupełnie bez potrzeby nadawania mu konkretnego sensu. Można się po prostu cieszyć samym jego pięknem. Otwarta forma takiego widowiska też jest czymś naprawdę unikatowym, artyści nie są na scenie, ale grają swój spektakl na równi z widzami. Pozwalają i zobaczyć swój warsztat z naprawdę bliska. Mimo tego, że wszystko dzieje się praktycznie na wyciągnięcie ręki, taniec ognia nadal ma swoją magiczną hipnotyzującą moc i to jest w nim najbardziej fascynujące.