Sposób na biznes
Taniec z ogniem to sztuka, ale wiadomo, że artyści też ludzie i muszą z czegoś żyć. Teatry ognia często występują na rynkach czy w innych ważnych punktach miast. Nie są to wówczas występy stricte nastawione na komercję. To raczej zbieranie „do kapelusza” w nadziei, że ci co podziwiają spektakl będą uprzejmi jakoś grupę nagrodzić. Jest jednak inny sposób na zarobienie przy pomocy tańca ognia. Można po prostu organizować występy na różnego rodzaju imprezach. Wiele teatrów ognia ma swoje profesjonalne oferty kierowane do zainteresowanych. Najczęściej to propozycje konkretnych występów, to znaczy z opisem spektaklu, czasem trwania oraz liczbą uczestników. Niektóre grupy wymieniają też pulę imprez, w których mogą uczestniczyć, co oznacza, że na przykład zamówienie teatru na wesele jest osiągalne, ale już na imieniny niekoniecznie. Co lepsze i bardziej utytułowane teatry nie zajmują się osobiście przedstawianiem ofert i negocjacjami. Mają do tego po prostu swoich menadżerów, którzy zajmują się ustalaniem reguł i przygotowaniem występów.
Strach
Taniec z ogniem to niewątpliwie prawdziwie fascynujące widowisko. Tylko skąd ta magia się bierze? No cóż, ogień fascynował ludzkość praktycznie odkąd go odkryła. Najbardziej urokliwe jest w nim jego piękno, ale też… niebezpieczeństwo i pewna nieprzewidywalność. Na tym wszystkim bazują właśnie grupy, które zajmują się tańcem z ogniem. Spektakle są piękne, bo to urokliwa gra światła. Natomiast jest też pewien dreszczyk spowodowany zwykłym strachem o to, że może się coś złego stać. W końcu ogień to dość niebezpieczne narzędzie. To, że ludzie lubią oglądać tego rodzaju widowiska potwierdza tylko fakt, że banie się w jakimś stopniu jest przyjemnością. Zresztą z tych samych powodów ogląda się horrory albo skacze na bungee. Chodzi o ten niepowtarzalny dreszczyk emocji, który odczuwa się tylko wówczas, gdy wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że jesteśmy bezpieczni, a jednak nasze ciało i umysł reagują tak, jakby było inaczej. Nas to nie dotyczy? Akurat. Któż z nas nie poczuł się niepewnie wychodząc z pokoju po obejrzeniu mocnego thrillera?